نویسنده: نوید اسفندیاری

نگاهی تحلیلی به عکاسی خیابانی در ایران و نقش آن در ثبت تغییرات شهر؛ از نگاتیو تا موبایل، از حافظه‌ حسی تا آرشیوهای دیجیتال مردم‌ساخته.

چگونه سینما در رویدادهای ملی به حافظه جمعی ایرانیان پیوند می‌خورد؟ از صف‌های سینما تا تماشای جمعی در خانه و پلتفرم‌ها، سکانس‌ها به خاطرات تصویری ماندگار بدل می‌شوند.

یک روایت مردم‌نگارانه از پشت‌بام‌های ایرانی؛ جایی که باد روی لواشک‌های تازه می‌رقصد، کودکان همکارند و همسایه‌ها ناظران کارخانه‌های خانگی.

یادداشتی میدانی از شب‌نشینی خانوادگی در قطعی برق: نور شمع، قصه‌گویی بزرگ‌ترها، بازی‌های جمعی و صدای خنده؛ تقابل نوستالژی دیروز با سبک‌زندگی امروز.

روایتی میدانی از نوید اسفندیاری درباره نغمه‌ها و لهجه‌های دست‌فروش‌های شهری؛ از «آهای خربزه بیا!» تا بلندگو و پیک، و نقش‌شان در حافظه شنیداری شهر.

چسب مایع رازی برای بچه‌های دهه ۶۰ و ۷۰ بوی خاص کلاس درس بود؛ روایتی میدانی از میزهای چوبی، دفتر نو و حافظهٔ حسی که خاطرات مدرسه را زنده می‌کند.

سوغات شهرها فقط خرید نیست؛ پلی عاطفی میان مقصد و خانه است. از باقلوای یزدی تا گلاب قمصر و ترمه، روایت می‌کنیم چگونه بوی سفر دور سفره زنده می‌ماند.

روایتی عملی و نوستالژیک از قیصی‌های آفتاب‌خورده؛ مهارت‌های خانگی مادران، تقسیم‌کار حیاط، مدیریت زمان و نور، نگهداری درست و راه‌حل چالش‌های رایج.

فرهنگ لغات چندنسلی در خانواده‌های ایرانی را با روایت میدانی دنبال می‌کنیم؛ واژه‌هایی چون رفیق، آبرو، آزادی، کار و عشق چگونه میان نسل‌ها دگرگون می‌شوند؟

روایتی مردم‌نگارانه از تابستان و مراسم آب‌پاشان در ایران؛ از حوض‌های حیاط تا پارک‌های شهری، صداها و خنده‌ها و شکل‌گیری خاطرات ماندگار.