چرا بعضی ماهها در ایران خاطرهها را بیشتر فعال میکنند؟ از تغییر هوا و تقویم مدرسه تا بوها و آیینهای محلهای، ریتم بازگشتها را بررسی میکنیم.
روایت میدانی از محلههایی که همسایهها در آن ناپدید میشوند؛ از آستانههای ساکت و بالکنهای خاموش تا جابهجایی، معماری و زندگی دیجیتال.
روایتی مردمنگارانه از بلال بازار تجریش: از بوی ذرت کبابی و ریتم صف تا زبان بدن خریداران و جایگاه این لقمه در خاطره جمعی تهران.
سفری نوستالژیک در چهار فصل آشپزخانههای ایرانی؛ از آشرشته و سبزیهای بهاری تا کدو، لبو و خوراکهای چرب زمستانی، با روایتی مردمنگارانه و معطر به خاطره.
دستورهای سادهٔ سفرههای بومی با روایت نوید اسفندیاری؛ از صبحانههای محلی تا خوراکهای کارگری. چرا حفظ این طعمها یعنی حفظ زبان محلی و حافظهٔ جمعی.
روایتی محلهمحور از نذری شب نیمهشعبان؛ شلهزرد با دارچین نامدار، صداهای کوچه، نور فانوسها و تقسیم نذری که حافظهٔ جمعی را روشن میکند.
روایتی حسپذیر از سفره ناهار تابستانی؛ بادمجانهای کبابی، دوغ محلی در کوزه و سفره حصیری در حیاط ایرانی، همراه با نقش خانواده و نوستالژی ماندگار.
روایت نوید اسفندیاری از ترانههای رادیو موج کوتاه؛ خشخش همیشگی، لهجهٔ مجری و همکاری گوشها. تحلیلی نوستالژیک از خاطرهٔ شنیداری دههها و مقایسه با امروز.
گزارش میدانی نوید اسفندیاری از طعم خانههای قدیمی و غذاهای محلی که نسلها را دور سفره جمع میکرد؛ جزئیات سفرهها، ظرفها و نقش بو و مزه در حافظهٔ جمعی.
سفری شنیداری به صداهای فراموششده روستاها: نی چوپان، مناجات سحرگاهی، زنگ گله و آوازهای کار؛ تحلیلی از تغییرات سبک زندگی و نقشه صوتی هویت محلی.
موزهی مسیرها: راههایی که هر روز میرفتیم و حالا نیستند
تاریخ انتشار: 20 بهمن 1404
در چوبی و کوبهها؛ زبان در زدن در فرهنگ خانه ایرانی
تاریخ انتشار: 20 بهمن 1404
آزادی در روایتهای کهن؛ رد یک آرزو در خاطرات ایرانی
تاریخ انتشار: 20 بهمن 1404
سوگی که حرف ندارد؛ چگونه با نوشتن داستان، بگذاریم اشکها بمانند به یادگار رهایی نه شرم؟
تاریخ انتشار: 20 بهمن 1404
مربای هویج شیشهای؛ شیرینی زمانهای سادهتر
تاریخ انتشار: 20 بهمن 1404