روایت و تحلیل مردمنگارانه از پفک اشیمشی روی نیمکت چوبی حیاط مدرسه؛ از دستهای نارنجی تا قانونهای نانوشته تقسیمکردن و خاطرهسازی جمعی.
پری چهر در فرهنگ ایرانی یادآور ظرافت، مهربانی و خاطرهسازی است؛ در این مقاله حس، صدا، همراهی با نامهای دیگر و جایگاهش در خانواده را میخوانید.
لحظهای که نام کسی را با تردید در گوشی ذخیره میکنی، فقط یک انتخاب نیست؛ مرزی است میان نزدیکی دیجیتال، آسیبپذیری و ترس از دیدهشدن.
روایت و حسنگاری نام نیما در آغوش باران اردیبهشت؛ از صدای صدا زدن تا خاطرههای خانوادگی و سه سن زندگی، با تصویرهای زنده و نوستالژیک.
فرق عادت با آیین چیست و چرا آیینهای کوچک روزانه حس امنیت و تداوم بیشتری میسازند؟ با مثالهای ایرانی، چکلیست طراحی و ۸ میکروآیین زیر ۳ دقیقه.
نوستالژی گاهی جان میدهد، گاهی جان میگیرد. مرز نوستالژی سالم و فرساینده کجاست؟ نشانهها، علتها و راههای بازگشت به اکنون را بخوانید.
از بوی دفتر مشق و صف مدرسه تا مهر قرارداد و اضطراب اولین حقوق؛ روایت گذار ایرانی از درس به کار با چکلیست و نشانهها.
پختن سمنو فقط یک دستور آشپزی نیست؛ آیینی جمعی است که با دیگ و بخار و همزدن، حافظه خانوادگی و محله را در خانه ثبت و زنده میکند.
پاییز روستا چرا بوی نان تازه میدهد؟ از برداشت و ذخیره آرد تا تنور، همسایگی و نذرها؛ روایت و تحلیل یک شبکه آیینی–اقتصادی ملموس.
شمعدانی در حیاط ایرانی فقط یک گل نیست؛ نشانه ای از نظم، مراقبت و حال خانه است. نقش آن را در فصل ها، روتین ها و جای گذاری ها مرور می کنیم.
اهورا؛ نامی بلند، سنگین و بهیادماندنی
تاریخ انتشار: 10 شهریور 1405
محلهای که نامش تغییر کرد؛ خاطرههای کودکی در خیابانهای قدیمی و امروز
تاریخ انتشار: 10 شهریور 1405
سهراب؛ چرا این نام صدای رودخانه دارد؟
تاریخ انتشار: 9 شهریور 1405
معلم ریاضی سختگیر؛ احترام از جنس ترس مفید
تاریخ انتشار: 9 شهریور 1405
نغمههای کردی در امتداد حافظهی جمعی
تاریخ انتشار: 7 شهریور 1405