نویسنده: نوید اسفندیاری

با اتوبوس دوطبقه‌های تهران از طبقه‌ دوم به شهر نگاه کنیم؛ روایت رفتار مسافران، منظر خیابان و نگاه کودکان، و راهکارهایی برای زنده نگه‌داشتن خاطرات شهری.

روایتی مردم‌نگارانه از دهه ۷۰ ایران؛ انفجار رنگ‌ها از اتاق نوجوان تا خیابان و رسانه‌ها چگونه سلیقه‌ی بصری تازه‌ای ساخت و در حافظه‌ جمعی ماندگار شد.

اُروس کوهستان، درختی باددیده و برف‌خورده، چگونه در حافظهٔ محلی و سفرهای ایرانی جا خوش کرده است؟ روایت مردم‌نگارانه‌ای از صدا، اقلیم و خاطرات.

چرا بوی کاغذ در کتابخانه‌های عمومی ایران هنوز زنده است؟ با نگاهی میدانی به سکوت، ریتم خواندن و حس بو، نقش آن‌ها در حافظه جمعی ما بررسی می‌شود.

ساعت دیواری‌های چوبی در خانه‌های قدیمی، از بافت چوب تا تیک‌تاک آرام؛ تحلیلی مردم‌نگارانه از رابطه‌ی صدا، فضا و حافظه جمعی و بازآفرینی حس نوستالژی.

روایتی قوم‌نگارانه از پرچم‌های کوچک مدرسه در دهه‌۶۰؛ صف‌ها، سرودها، نفس‌نفس صبحگاهی و پیوند این آیین با حافظه‌ جمعی و نوستالژی نسل‌ها.

پیوند زاینده‌رود اصفهان با فضا و رفتار اجتماعی را بررسی می‌کنیم؛ از نقش آب در شکل‌دهی پل‌ها و میدان‌های شهری تا راه‌حل‌های فرهنگ‌محور برای احیای زندگی کنار رود.

روایتی میدانی از توقف‌های بین‌راهی قدیم زیر سایه‌ی بلوط‌ها؛ بوی چوب خیس، نسیم جاده و رسم‌های سادهٔ خانوادگی که سفر را معنادار و صمیمی می‌کرد.

روایتی مردم‌نگارانه از زنگ تفریح؛ هیاهوی حیاط مدرسه، صف بوفه و نان‌وپنیر قدیمی. تحلیل صداها، بوها و آیین‌های روزمره که هستهٔ خاطرات نسل‌ها را شکل می‌دهد.

روایتی مردم‌نگارانه از زیارت خانوادگی در مشهد؛ از صدای قطار شب‌رو تا چای زعفرانی صحن، کفش‌ها کنار آستانه و مسیرهایی که خاطرات نسل‌ها را پیوند می‌دهد.