برچسب: زمان و دگرگونی

«کراش» و «سیتوایشن‌شیپ» چطور عشقِ نیمه‌تعریف‌شده نسل آنلاین را در چت‌ها، ویس‌ها و اسکرین‌شات‌ها روایت می‌کنند؟

حافظه فایل ثابت نیست؛ مدام بازسازی می‌شود. چرا خاطره‌ها را ناخودآگاه «کپی ذهنی» می‌کنیم و چگونه با خطای حافظه دقیق‌تر و مهربان‌تر رفتار کنیم؟

جشن خرمن، آیینی کشاورزی و جشن روستایی است که پایانِ رنجِ کار را به شادی بدل می‌کند؛ از ریتم داس تا تقسیم محصول و سفره‌ی جمعی.

پارک محله فقط فضای سبز نیست؛ یک نهاد اجتماعی خاموش است که با مسیرها، نیمکت‌ها و روتین عصرگاهی، بدن و رفتار ما را بی‌درس شکل داد.

مسیری که هر روز می‌رفتیم چطور در بازسازی‌های شهری ناپدید می‌شود؟ روایت قوم‌نگارانه از حافظه حرکتی، همسایگی و جایگزین شدن راه‌ها.

مقاله‌ای مردم‌نگارانه درباره تجربه ۲۰ سالگی در ایران و ترس خاموش از عقب‌ماندن؛ در کلاس، آشپزخانه، تاکسی و پیام‌های نیمه‌شب.

چرا «یادش بخیر» گاهی برای روزهای سخت گفته می‌شود؟ این یادداشت سازوکار نوستالژی، حافظه گزینشی و ترمیم هویت را بررسی می‌کند.

شبکه‌های اجتماعی سبک ثبت خاطره را عوض کردند: از آلبوم خصوصی تا هایلایت عمومی. این مقاله مدل دو لایه و روش مرتب‌سازی آرشیو را می‌آموزد.

«گوست شدم» یعنی رابطه‌ای که بی‌خداحافظی خاموش می‌شود؛ از پیام‌های بی‌پاسخ تا ویوهای بی‌صدا، و اثرش بر انتظار ما از پایان رابطه.

روایت قوم نگارانه از بیست سالگی در ایران؛ جایی که رویاها در نگاه هم سالان، سؤال های ساده و فضاهای مشترک، مدام اندازه گیری می شوند.