نویسنده: سامان جلیلی‌نیا

شروع خاطره‌نویسی و نوشتن خاطرات خانوادگی در خانه ایرانی؛ دست‌ها در حال نوشتن روی دفتر کنار چای و قاب عکس

چطور خاطره‌نویسی را شروع کنیم؟ (راهنمای ساده)

با این راهنمای ساده یاد می‌گیرید چطور خاطره‌نویسی را شروع کنیم؛ از ترس و کامل‌گرایی عبور کنید و خاطرات خانوادگی و نسل‌ها را در ۱۰ دقیقه ثبت کنید.

لحظه‌ی سکوت پیش از تصمیم؛ ایستادن کنار در، نور ملایم عصر و مکثی که آغاز تغییر است. مجله خاطرات

لحظه‌ای که تصمیم گرفتیم جدا شویم؛ چطور آن ثانیه را بازخوانی کنیم تا بماند به یادگار رشد؟

لحظه‌ای که تصمیم به جدا شدن می‌گیریم، زمان کند می‌شود. این متن کمک می‌کند آن ثانیه را بازخوانی کنیم تا رشد و معنا بماند، نه فقط درد.

فردی ایرانی کنار پنجره با نخ حلقه‌شده روی میز؛ نمادی از الگوهای خودآزارانه و تکرار خاطره‌ها

الگوهای خودآزارانه؛ وقتی خاطره تبدیل به تکرار می‌شود

الگوهای خودآزارانه گاهی تکرارِ خاموش خاطره‌ها هستند؛ وقتی یک تجربه قدیمی تبدیل به «قانون زندگی» می‌شود. نشانه‌ها و راه‌های قطع این چرخه را بخوانید.

فردی ایرانی کنار پنجره در شب با حال‌وهوای فکرکردن به خاطرات خجالت‌آور، شرم و نشخوار ذهنی و تلاش برای پذیرش و ترمیم درونی

خاطرات خجالت‌آور؛ چرا بعضی لحظه‌ها حتی بعد از سال‌ها رهایمان نمی‌کنند؟

چرا خاطرات خجالت‌آور حتی بعد از سال‌ها رهایمان نمی‌کنند؟ در این مقاله از شرم، نشخوار ذهنی، پذیرش و ابزارهای عملی برای رهایی از خاطرات می‌گوییم.

"مجله خاطرات - تصویری نوستالژیک از دفتر قدیمی با قلم، عکس‌های قدیمی، فنجان چای داغ و لوازم خاطره‌انگیز که در نور شمع نرم قرار دارند."

اولین باری که شکست خوردیم و بلند شدیم؛ نوشتن به‌عنوان نسخه‌ی خاطره‌درمانی شخصی

اولین شکست هرکسی یک وزن پنهان دارد. این مقاله نشان می‌دهد چطور نوشتن می‌تواند شرم را به روایت تبدیل کند و خاطره را سبک‌تر کند.

ساخت آلبوم «قبلاً این‌گونه بودم» برای پذیرش تغییر و ثبت رشد با ترکیب یادگاری‌های کوچک و آرشیو دیجیتال

آلبوم «قبلاً این‌گونه بودم»؛ راهنمای ساختن پرونده‌ای که بماند به یادگار پذیرش و رشد

راهنمای ساخت آلبوم «قبلاً این‌گونه بودم»؛ پرونده‌ای بین عکس و یادداشت و آرشیو دیجیتال برای پذیرش تغییر، ثبت رشد و رهاشدن از گیرکردن در گذشته.

دست یک فرد ایرانی در حال نوشتن وصیت‌نامه عاطفی و نامه به آینده روی میز چوبی کنار پاکت مهر و موم‌شده؛ نمادی از میراث عاطفی و خاطره خانوادگی

نوشتن وصیت‌نامه عاطفی؛ هدیه‌ای روان‌شناختی که برای نسل بعد بماند به یادگار، نه فقط اموال

وصیت‌نامه عاطفی یک نامه به آینده و میراث عاطفی برای خانواده است؛ نه وصیت حقوقی. چگونه آن را صادقانه، سبک و امن بنویسیم و به یادگار بگذاریم؟

پیراهن تا‌نخورده در کمد به‌عنوان شیء یادگاری عزیز از دست‌رفته؛ نمادی از سوگ، فقدان و خاطره‌درمانی با اشیای یادگاری

پیراهن تا نخورده در کمد؛ چگونه اشیای عزیزان رفته را به ابزار خاطره‌درمانی تبدیل کنیم؟

چرا پیراهن تا‌نخورده در کمد می‌ماند؟ این راهنما کمک می‌کند اشیای یادگاری عزیزان را بدون گیر افتادن در سوگ، به ابزار خاطره‌درمانی و معنا تبدیل کنید.

اولین سفر تنهایی؛ ایستادن میان ترس و شجاعت در یک ایستگاه خلوت.مجله خاطرات

اولین سفر تنهایی؛ تبدیل ترس و هیجان آن روز به تمرینی برای خودباوری امروز

اولین سفر تنهایی ترکیبی از ترس و هیجان است؛ روایتی از شبِ اولِ تنها بودن، تحملِ ابهام و تبدیل آن تجربه به تمرینی برای خودباوریِ امروز.

فرد ایرانی در خانه در حال غلبه بر شرم و ترس از مزاحم شدن و آمادهٔ کمک خواستن

چرا در ذهنمان خاطره ساختیم که نباید کمک بخواهیم؟

چرا باور «نباید کمک بخواهم» در ذهن‌مان حک شده؟ ریشه‌های خانوادگی و مدرسه، ترس از مزاحم شدن و شرم را بشناسید و راه‌های ساده کمک خواستن را تمرین کنید.