چرا «اولین روز دانشگاه» با وجود فراموشی جزئیات، هنوز در قفسه سینه و معدهمان زنده است؟ از حافظه بدن تا اضطراب اجتماعی و بازخوانی شفابخش.
روایت مردمنگارانه از اتاق کوچک خوابگاه ایرانی: تختهای دوطبقه، چایساز، شارژر قرضی و بیخوابی شبهای امتحان؛ همبستگی و اصطکاک کنار هم.
با یک قرار ثابت و سبک، آیین دوستی بسازید: فرسودگی برنامهریزی را کم کنید، جمعتان را زنده نگه دارید و خاطرهسازی را به روتین قابلدوام تبدیل کنید.
بوفه مدرسه یک اقتصاد خردِ فشرده در چند دقیقه است: صف، چانهزنی، سلسلهمراتب خوراکیها و اعتبارهای رفاقتی کنار کتلت و دوغ پاکتی.
طنز نسل زد فقط خنده نیست؛ ابزاری برای تاب آوردن، حرف زدن و ساختن هویت در شبکههای اجتماعی است. میمها چه چیزی از زندگی امروز ایران میگویند؟
با تمرین ۳ دقیقهای روایتسازی، اتفاقهای ساده مثل اتوبوس و خرید نان را به خاطرههای معنادار تبدیل کنید؛ با تصویر حسی، نیت، نقطه تغییر و نشانه فردا.
زنگ ورزش؛ هیجان بچهها برای بازی، نه نمره
تاریخ انتشار: 26 بهمن 1404
گلیمهای سفر؛ هنرهای دستی کوچنشینان و ریتم زندگی
تاریخ انتشار: 26 بهمن 1404
«کراش» و «سیتوایشنشیپ»؛ عشق نیمهتعریفشدهی نسل آنلاین
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
دلآرام؛ آرامشی که از یک صدا شروع میشود
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
یک بیت، یک زندگی؛ شعرهایی که با ما بزرگ شدند
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404