قالی عشایری را مثل یک متن رمزگذاریشده بخوانید: از لوزی و چشمزخم تا درخت زندگی و راهها؛ روایت ترسها، امیدها و ریتم کوچ.
نوستالژی نوارهایی که کیفیتشان پایین اما سرشار از حال خوش بودند؛ از نوار ویدئو و کاست تا تصویر برفکی و صدای خشخش، چطور این نقصهای تکنیکی تبدیل به زبان عاطفی یک نسل و منبع هویت و خاطره شدهاند؟
چرا دوبیتیها، لالاییها و ترانههای محلی سادهتر از شعرهای پیچیده در حافظه ما میمانند؟ در این جستار احساسی–تحلیلی، سادگی را بهعنوان فشردهسازی تجربه عمیق و کد عاطفی جمعی نسلها میخوانیم.
سفالگری بدون کوره برقی، روایت دست و خاک است؛ جایی که ظرف فقط ظرف نیست و رد انگشت، حافظه زمان و امضای انسانی را نگه میدارد.
پلیلیست نوستالژی فقط لیست آهنگ نیست؛ آرشیو رشد ماست. از کاست و سیدی تا تلگرام و اسپاتیفای، موسیقی و خاطرات را دوباره میخوانیم.
روایت آیین چیدن گل محمدی و گلابگیری در کاشان، قمصر و نیاسر؛ جایی که حافظه بویایی از تصویر ماندگارتر میشود و گلاب، خاطره را در بطری نگه میدارد.
عروسی محلی ایران فقط جشن نیست؛ آرشیوی زنده از لباس سنتی، موسیقی بومی و رقصهای آیینی است که در شهرهای جدید کمرنگ شد. این روایت، ردشان را دنبال میکند.
موسیقی پاپ ایرانی چطور بین دلتنگی، امید جمعی و بازاریسازی شدید در نوسان است؟ از کاستهای دستبهدستشده تا هیتهای الگوریتمی امروز، این مقاله پاپ را بهعنوان آینهای ترکخوردهی خاطره و مصرف سریع میخواند.
بوی چوب گردو چرا اینقدر آراممان میکند؟ در این مقاله، از حافظه بویایی تا نجاریِ ایرانی و تضاد چوب طبیعی با امدیاف را حسی و تحلیلی مرور میکنیم.
حاجیفیروز را نه فقط یک رسم نوروزی، بلکه یک «شخصیت رسانهایِ شهر» ببینیم؛ با رنگ، صدا و شوخیهایی که بهار را در حافظه نوروزی ما خبر میکنند.
زنگ ورزش؛ هیجان بچهها برای بازی، نه نمره
تاریخ انتشار: 26 بهمن 1404
گلیمهای سفر؛ هنرهای دستی کوچنشینان و ریتم زندگی
تاریخ انتشار: 26 بهمن 1404
«کراش» و «سیتوایشنشیپ»؛ عشق نیمهتعریفشدهی نسل آنلاین
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
دلآرام؛ آرامشی که از یک صدا شروع میشود
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
یک بیت، یک زندگی؛ شعرهایی که با ما بزرگ شدند
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404