دسته: زندگی و احساسات

زندگی میان دو کشور یعنی خاطراتی با دو زبان، دو تقویم و دو لایه شوخی. این مقاله از خانه دوم، هویت سیال و تمرین‌های آشتی با دوگانگی می‌گوید.

اولین سفر تنهایی می‌تواند هم آزادی باشد هم ترس از ناامنی؛ این مقاله با نگاه «حافظه بدن» و اضطراب جدایی، تمرین‌های آرام‌سازی و چک‌لیست سفر می‌دهد.

چطور یاد عزیز از دست‌رفته را از منبع فرسودگی به منبع قوت تبدیل کنیم؟ چهار مرحله نرم برای التیام سوگ، کنار آمدن با سالگردها و زنده نگه داشتن پیوند.

مقاله‌ای روایی‌ـ‌روان‌شناختی درباره گفت‌وگو با نسخه‌های گذشته خود؛ سه ملاقات کوتاه برای پذیرش زمان، آشتی درونی و تمرین ۲۰ دقیقه‌ای سلام، عذرخواهی و تشکر.

چرا خط‌کش، ساعت یا انگشتر می‌توانند یادگاری‌های کوچک اما سنگینِ سوگ و فقدان باشند؟ راهی برای نوشتن، عکاسی و آرشیو خاطره‌ در اشیا.

اضطراب اجتماعی فقط خجالتی‌بودن نیست؛ گاهی یک خاطرهٔ شرم در کلاس، تا اتاق جلسه می‌آید. تعریف، بدن، تکنیک‌ها و تمرین بازنویسی خاطره.

هشتگ‌های سوگ در شبکه‌های اجتماعی می‌توانند شاهد، همدلی و حس تعلق بسازند؛ اما گاهی زخم را با مقایسه، قضاوت و یادآوری الگوریتمی باز نگه می‌دارند.

چرا «اولین روز دانشگاه» با وجود فراموشی جزئیات، هنوز در قفسه سینه و معده‌مان زنده است؟ از حافظه بدن تا اضطراب اجتماعی و بازخوانی شفابخش.

روایت‌های خانواده و اطرافیان چطور خاطره‌های ما را بازنویسی می‌کنند؟ از آبروداری تا نقش قربانی/قهرمان و راهی ۶ مرحله‌ای برای جدا کردن واقعیت از گفته‌ها.

خنثی‌سازی خاطرات بد یعنی کم‌قدرت‌کردن بار احساسی گذشته بدون انکار آن. با ۸ ابزار نرم، بدن‌محور و نوشتاری، آرام‌تر برگردید به امروز.