از صف نان و اعلامیههای دیواری تا گروههای کوچک همسایگی امروز؛ این نوشتار روایت میکند چگونه آن حس «با هم بودن» محلهها، هنوز میتواند در آپارتمانهای امروز زنده شود—بیخطر، محترمانه و مهربان.
روایتی احساسی و تحلیلی از «رادیوی روشنِ عصرها» و نقشی که در پیوند خانواده و شکلگیری حافظه جمعی داشت؛ همراه با راهکارهایی ساده برای زندهکردن گفتوگوی شنیداری در خانههای امروز.
صبح دوم خرداد؛ بوی جوهر، صدای مردم صبح آن جمعه، دوم خرداد ۱۳۷۶، هوا نه سرد بود و نه داغ، یک «هوای معتدل» داشت، مثل حال مردم. کوچهها آرام بودند، اما هر چند قدم، صفی…
پیشدرآمد؛ وقتی یک بازی، خاطرهای ملی میشود در تاریخ هر ملتی، لحظاتی هست که ورای مرزهای ورزش، سیاست یا زمان میایستد و بدل به «خاطرهٔ جمعی» میشود. شب ایران–استرالیا ۱۹۹۷ یکی از همان لحظات است؛…
اهورا؛ نامی بلند، سنگین و بهیادماندنی
تاریخ انتشار: 10 شهریور 1405
محلهای که نامش تغییر کرد؛ خاطرههای کودکی در خیابانهای قدیمی و امروز
تاریخ انتشار: 10 شهریور 1405
سهراب؛ چرا این نام صدای رودخانه دارد؟
تاریخ انتشار: 9 شهریور 1405
معلم ریاضی سختگیر؛ احترام از جنس ترس مفید
تاریخ انتشار: 9 شهریور 1405
نغمههای کردی در امتداد حافظهی جمعی
تاریخ انتشار: 7 شهریور 1405