فرهنگ لغات چندنسلی در خانوادههای ایرانی را با روایت میدانی دنبال میکنیم؛ واژههایی چون رفیق، آبرو، آزادی، کار و عشق چگونه میان نسلها دگرگون میشوند؟
چرا بعضی تکیهکلامها دههها میمانند؟ این مقاله چسبندگی زبانی را در خاطرات روزمره ایرانی واکاوی میکند؛ از بدن و لحن تا رسانه و هویت نسلی، با راهکارهای کاربردی.
از «دمت گرم» تا «بنازم عالی»، واژههای تأیید و تحسین چگونه در خانه، کوچه، مدرسه، کار و فضای آنلاین حس تعلق میسازند و به آرشیو عاطفی نسلها بدل میشوند؟
سفری مردمنگارانه در صداهای ایران: چگونه مهاجرت، تلویزیون و اینترنت طی سالها لهجهها و لحنهای ایرانی را دگرگون کرده و در حافظه شنیداری نسلها ثبت شدهاند.
تحلیل مردمنگارانهٔ طنزهای ادواری ایران؛ از جوکهای دهه۷۰ تا میمها و ویدئوهای امروز. طنز بهعنوان سند تاریخی احساسات و حافظهٔ جمعی ایرانیان.
از حیاط خاکی دهه ۶۰ تا گروههای واتساپی دهه ۹۰، زبان نوجوانی و اصطلاحات مدرسه چگونه شکل میگیرد و چرا در حافظه نسلها ماندگار میماند؟
تحلیلی مردمنگارانه از اصطلاحات دهه ۶۰ تا ۹۰؛ از مدرسه و صف نانوایی تا رسانهها؛ چگونه زبان غیررسمی هویت نسلی و حافظهٔ جمعی و خاطرات روزمرهٔ ایرانی را شکل داد.
وقتی اسممان برای نخستینبار روی دفتر خطدار یا کارنامه ثبت شد، حس کردیم سهمی از جهان به ما تعلق دارد. این روایت-تحلیل، از آیین نامگذاری تا ایدههای سادهٔ خانگی، کمک میکند این حس را در خاطرات امروز زنده نگه داریم.
نمکگیر شدن در فرهنگ ایرانی فقط یک اصطلاح نیست؛ قصهای است از نان و نمک، خاطرات همسایگی و مرزهای سالم میان قدردانی و وابستگی. این مقاله تحلیلی-روایی، راهکارهای عملی برای قدردانی بدون بدهکاری عاطفی ارائه میدهد.
از سفرهٔ مشترک نان و نمک تا بازسازی اعتماد در امروز؛ تحلیلی فرهنگی–اجتماعی از مهماننوازی ایرانی و ایدههای عملی برای دورهمیهای کمهزینه و صمیمی.
«کراش» و «سیتوایشنشیپ»؛ عشق نیمهتعریفشدهی نسل آنلاین
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
دلآرام؛ آرامشی که از یک صدا شروع میشود
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
یک بیت، یک زندگی؛ شعرهایی که با ما بزرگ شدند
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
اولین سوگ؛ وقتی کودک درون برای اولینبار «نبودن» را فهمید
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
ترشیهای شیشهای؛ زمان خوابیده در طعم
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404