برچسب: فقدان و یادبود

چیدمان خط‌کش، ساعت و انگشتر به‌عنوان اشیای کوچک و یادگاری؛ آرشیو خاطره، سوگ و فقدان در یک فضای خانگی ایرانی

خط‌کش، ساعت، انگشتر؛ وقتی اشیای کوچک آرشیو عاطفی ما می‌شوند

چرا خط‌کش، ساعت یا انگشتر می‌توانند یادگاری‌های کوچک اما سنگینِ سوگ و فقدان باشند؟ راهی برای نوشتن، عکاسی و آرشیو خاطره‌ در اشیا.

تصویر مفهومی از سوگ در شبکه‌های اجتماعی و هشتگ سوگ؛ فردی ایرانی کنار شمع و قاب عکس در حال مرور خاطره و عزاداری آنلاین

هشتگ‌های سوگ و خاطره در شبکه‌های اجتماعی؛ کمک می‌کنند یا زخم را باز نگه می‌دارند؟

هشتگ‌های سوگ در شبکه‌های اجتماعی می‌توانند شاهد، همدلی و حس تعلق بسازند؛ اما گاهی زخم را با مقایسه، قضاوت و یادآوری الگوریتمی باز نگه می‌دارند.

خانواده ایرانی در خانه با تماس تصویری، ماسک و دفتر یادداشت؛ نماد چیزهایی که کرونا از ما گرفت و چیزهایی که به ما داد

چیزهایی که کرونا از ما گرفت؛ چیزهایی که به ما داد

کرونا از ما فاصله، آیین‌ها و امنیت روانی گرفت؛ اما نگاه تازه‌ای به زمان، خانه و رابطه‌ها داد. مرور این فقدان‌ها و هدیه‌ها برای ساختن خاطره‌های ماندگار.

صحنه‌ای از نوشتن یادنامه کوتاه در سالگرد فقدان با دفترچه و چای، نماد سوگ نرم و خاطره‌سازی برای التیام

یادنامه‌های کوتاه برای عزیزان؛ نسخه‌ای نرم از سوگواری که می‌ماند به یادگار هر سالگرد

یادنامه‌های کوتاه می‌توانند آیینی نرم برای سوگ و سالگرد باشند؛ چند خط درباره خاطره و فقدان که هر سال می‌ماند و به التیام نزدیک‌ترمان می‌کند.

فردی در خانه ایرانی در حال نگاه‌کردن به آلبوم عکس کودکی؛ تصویر مفهومی از ترس از دست دادن، اضطراب جدایی و خاطرات کودکی

ریشه ترس از دست دادن؛ خاطره‌هایی که در کودکی کاشته شدند

ترس از دست دادن و اضطراب جدایی گاهی از خاطرات کودکی و سوگ پنهان می‌آید؛ نشانه‌ها و تمرین‌های درمان درونی برای آرام‌ترشدن را بخوانید.

فردی در خانه ایرانی در شب کنار پنجره با حس سنگینی سینه؛ تصویر مرتبط با دلتنگی بی‌دلیل و پیوند حافظه و بدن

علت دلتنگی بی‌دلیل چیست؟ (از نگاه حافظه و بدن)

دلتنگی بی‌دلیل چیست و چرا ناگهان می‌آید؟ در این راهنمای کاربردی، پیوند حافظه و بدن، محرک‌های حسی، سوگ ناتمام و تمرین‌های آرام‌کننده را می‌خوانید.

فردی در حال نوشتن داستان کوتاه برای سوگ کنار پنجره، با اشک آرام و یادگاری کوچک؛ روایت رهایی از شرم و مواجهه با فقدان

سوگی که حرف ندارد؛ چگونه با نوشتن داستان، بگذاریم اشک‌ها بمانند به یادگار رهایی نه شرم؟

سوگی که حرف ندارد را می‌شود با داستان کوتاه و نوشتن صحنه‌محور آرام‌تر کرد؛ جایی که اشک‌ها به یادگار رهایی می‌مانند، نه شرم.