دسته: اشیای قدیمی و وسایل روزمره

روایتی مردم‌نگارانه از دکمه‌های شیشه‌ای؛ زیور ساده اما ماندگار لباس‌های ایرانی، از زیبایی‌شناسی دهه‌ها تا نقش‌شان در خیاطی خانگی و حافظه‌ جمعی.

روایتی مردم‌نگارانه از آویز فلفل و سیر به‌عنوان نماد خردِ خانه‌های ایرانی؛ از معماری و پیوستار روستا‌–‌شهر تا حافظهٔ بویایی و آیین‌های بی‌صدا که خاطرات را زنده می‌کند.

دفترچه اندازه‌گیری خیاط، آرشیوی میدانی از بدن‌های محلی و سلیقه‌هاست؛ از لکه‌های گچ تا شوخی‌های مشتری، سندی زنده از حافظه و زیست اجتماعی محله‌های ایران.

چرخ خیاطی دستی و ریتم تیک‌تاکش چگونه لباس و خاطرات خانه‌های ایرانی را شکل داد؟ از روان‌شناسی یاد تا نگهداری و بازآفرینی این میراث خانگی.

نمک‌پاش نقره‌ای؛ جزئی کوچک اما پرمعنا روی سفره‌ی ایرانی. از نور زرد آشپزخانه تا صدای قاشق، روایتگر آداب، باورها و مهمان‌نوازی و خاطره‌های جمعی خانواده.

بلیت‌های قدیمی قطار چگونه به «شیء حافظه» بدل شدند؟ از بافت مقوا و مهر و دست‌خط تا روایت‌های خانوادگی و دانشجویی؛ مقایسه‌ای خواندنی با بلیت دیجیتال امروز.

روایتی قوم‌نگارانه از نقشه‌های کاغذی جاده‌ها در ایران؛ از کاپوت داغ ماشین و انگشت پدر تا بحث «راهِ نزدیک‌تر» و نقش این آیین در ساختن خاطرات خانوادگی.

چرخ خیاطی صندوقی؛ میراث مادرانه‌ای که هنوز کار می‌کند: روایتی از پیوند نسل‌ها، انتقال مهارت‌ها، مقایسه با مدل‌های مدرن و راهکارهای نگهداری در خانه‌های ایرانی.

دفتر ازدواج چرمی، فراتر از یک سند حقوقی؛ بوی جلد، خش‌خش برگه‌ها و اثر مهر، یادگار امضاهای مانا در خانه‌های ایرانی. روایتی میدانی از آیین‌ها و نوستالژی.

چرا بوی نوار کاست قدیمی این‌قدر سریع خاطرات خانه را زنده می‌کند؟ از علم بویایی تا جنس مواد و راهکارهای نگهداری و بازآفرینی این بو را دقیق و کاربردی بخوانید.