دسته: هنر و فرهنگ خاطره

چای شیرینِ آشتی هنوز می‌تواند کینه‌ها را آب‌قند کند. از شعر و ترانه تا محله و خانواده، یاد می‌گیریم چطور با چند حرکت ساده، صلح را بسازیم، ثبت کنیم و نگه داریم.

از قند و چایِ آشتی تا صحنه تئاتر؛ روایتی احساسی و کاربردی از معنای آشتی در فرهنگ ایرانی و راه‌های ساده‌ی احیای آن در زندگی امروز شهری.

زورخانه فقط ورزش نبود؛ مدرسه‌ای برای فتوت، احترام به پیشکسوت و حمایت از ضعیف‌تر بود. این مقاله راه‌های کم‌هزینه و واقعی برای زنده‌کردن روح پهلوانی و رفاقت محله در زندگی امروز را پیشنهاد می‌دهد.

چاووش‌خوانی فقط یک آواز نبود؛ اعلام عمومیِ راهی‌شدن و دعوت به دعا و همدلی بود. در عصر سفرهای بی‌خبر، چگونه می‌توانیم آیین بدرقه را دوباره، ساده، کم‌هزینه و صمیمی زنده کنیم؟

نقالی قهوه‌خانه فقط قصه‌گویی نبود؛ مجلسی برای ساختن قهرمان جمعی، آشتی‌کنان محلی و چراغ محله. این راهنما نسخه‌های خانگی و کم‌هزینهٔ احیای آن را پیشنهاد می‌دهد.

سفره عقد فقط دکور نیست؛ آینه و شمعدان زبان روشنایی و قولِ باهم‌بودن‌اند. این راهنما نشان می‌دهد چطور بدون خرج سنگین، همان حس اصیل و صمیمی را در خانه و جمع‌های کوچک بسازیم و ثبت کنیم.

پاگشا یعنی گفتنِ «تو تنها نیستی» بعد از یک شروع تازه؛ راهنمایی عملی و کم‌هزینه برای برگزاری پاگشای صمیمی در خانه‌های نقلی امروز، با احترام به آیین‌های ایرانی.

بوی اسفند، برق شیشه‌ها، و نیاز امروز خانه‌تکانی فقط یک کار فیزیکی نیست؛ آیینی است که قرن‌ها در تار و پود خانه‌های ایرانی تنیده شده. هنوز هم در روزهای پایانی اسفند، نسیم خاصی در کوچه‌ها…

کریسمس ارمنی در ایران یعنی روشن‌کردن زمستان با قصه‌های خانوادگی؛ از جلفای اصفهان تا آپارتمان‌های تهران. این راهنمای عمل‌گرا، ایده‌ها، چک‌لیست و خطاهای رایج را مرور می‌کند.

روایتی نوستالژیک از نخل‌برداری و علم‌کشی؛ معنای اجتماعی این سوگ‌های آیینی، و راه‌هایی عملی برای ثبت و بازآفرینی خاطرات محرم در محله‌های امروز.