دسته: موسیقی و نواهای ماندگار

نغمه‌های زورخانه؛ ریتم پهلوانی، ضرب مرشد و فتوت؛ تحلیلی از صدای ضرب به‌عنوان ضربان حافظهٔ جمعی و راه‌های زنده‌نگه‌داشتن این آیین ایرانی.

تحلیلی نمادین از آوازهای کوچه و کار در ایران؛ از دلاک تا دکان. چگونه ریتم‌های کارِ جمعی و خاطرات شنیداری هویت محله را می‌ساخت و امروز چگونه می‌توان آن را احیا کرد.

چطور موسیقی سنتی ایرانی در هدفون‌های بی‌سیم به حافظه‌ای قابل‌حمل تبدیل می‌شود؟ تحلیلی از تضاد سنت و مدرنیته، کیفیت شنیدن و پیوند نسل‌ها.

صدای اذان غروب چگونه همچون نغمه‌ای شهری، دمای دل‌ها را تنظیم می‌کند؟ تحلیلی احساسی از نور نارنجی غروب، آیین‌های محله و ثبت خاطرات ماندگار.

موسیقی عروسی محلی چگونه ضربی اصیل می‌سازد که نسل‌ها را پیوند می‌دهد؟ تحلیلی احساسی و فرهنگی از ریتم، سازها و آیین‌ها؛ با نگاهی به هویت شنیداری خاطرات جمعی.

روایتی صمیمی از روزهایی که اذان و رادیو، ریتم خانه ایرانی را کوک می‌کردند؛ با ایده‌های عملی برای بازسازی یک تجربه شنیداری مشترک و انتقالش به فرزندان.

از ظهرهای داغ تابستان تا انعکاس صدا در کوچه‌ها، صدای اذان از پشت‌بام‌ها مثل ساعتی جمعی ضرباهنگ زندگی را هماهنگ می‌کرد. این نوشتار راه‌هایی امروزی برای حفظ آن حس هماهنگی پیشنهاد می‌دهد.

از لالایی نیمه‌شب تا همخوانی کنار سماور؛ این یادداشت از نقش موسیقی دل در آرامش خانه‌های ایرانی، پیوندش با خاطرات و قابلیت‌های همدلانه و درمانی آوازها می‌گوید.

چرا یک ترانه ناگهان «بوی کودکی» می‌دهد؟ این یادداشت، پیوند عصب‌روانیِ صدا و بو با حافظه را در فرهنگ ایرانی واکاوی می‌کند و راهکارهای عملی برای ساخت پلی‌لیست‌های خانوادگی ارائه می‌دهد.

وقتی ترانه‌های عامه به زبان محله و آیین‌های خانگی گره می‌خورند، به خاطرات جمعی شکل می‌دهند. این نوشته راهی عملی برای ساخت «مراسم کوچک شنیدن» و پل‌زدن میان نسل‌ها پیشنهاد می‌دهد.