شبهای تماشای مشترک در عصر استریم، ادامه همان رسم قدیمی نشستن روی فرش و دیدن سریال است؛ صمیمیتی کمهزینه که میشود آگاهانه و مهربانانه زندهاش کرد.
دههٔ ۷۰ و زایش «تماشای جمعی» در خانههای ایرانی شبهایی بود که هنوز هیچ موبایلی زنگ نمیزد، هیچ اعلان رنگی روی صفحهای نمیدرخشید، و تنها نوری که در اتاق میتابید، از آباژور گوشهٔ پذیرایی بود.…
نوری از قابِ کوچکِ تلویزیون عصرهای بهاری دهه هفتاد، وقتی نور آفتاب از لای پردههای تور رد میشد و بوی چای تازه دم در خانه میپیچید، خانوادهها آرام آرام دور تلویزیون جمع میشدند. کودکی بود…
روایتی تحلیلی از نقش چای در سینما؛ چگونه بخار یک فنجان، قابهای عاشقانه میسازد و خاطرهها را ماندگار میکند. با نمونهسکانسها، نکات بصری و ایدههای دکور.
«کراش» و «سیتوایشنشیپ»؛ عشق نیمهتعریفشدهی نسل آنلاین
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
دلآرام؛ آرامشی که از یک صدا شروع میشود
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
یک بیت، یک زندگی؛ شعرهایی که با ما بزرگ شدند
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
اولین سوگ؛ وقتی کودک درون برای اولینبار «نبودن» را فهمید
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404
ترشیهای شیشهای؛ زمان خوابیده در طعم
تاریخ انتشار: 25 بهمن 1404