زندگی و احساسات
نوشتن وصیتنامه عاطفی؛ هدیهای روانشناختی که برای نسل بعد بماند به یادگار، نه فقط اموال
وصیتنامه عاطفی یک نامه به آینده و میراث عاطفی برای خانواده است؛ نه وصیت حقوقی. چگونه آن را صادقانه، سبک و امن بنویسیم و به یادگار بگذاریم؟
پیراهن تا نخورده در کمد؛ چگونه اشیای عزیزان رفته را به ابزار خاطرهدرمانی تبدیل کنیم؟
چرا پیراهن تانخورده در کمد میماند؟ این راهنما کمک میکند اشیای یادگاری عزیزان را بدون گیر افتادن در سوگ، به ابزار خاطرهدرمانی و معنا تبدیل کنید.
اولین سفر تنهایی؛ تبدیل ترس و هیجان آن روز به تمرینی برای خودباوری امروز
اولین سفر تنهایی ترکیبی از ترس و هیجان است؛ روایتی از شبِ اولِ تنها بودن، تحملِ ابهام و تبدیل آن تجربه به تمرینی برای خودباوریِ امروز.
چرا در ذهنمان خاطره ساختیم که نباید کمک بخواهیم؟
چرا باور «نباید کمک بخواهم» در ذهنمان حک شده؟ ریشههای خانوادگی و مدرسه، ترس از مزاحم شدن و شرم را بشناسید و راههای ساده کمک خواستن را تمرین کنید.
تغییر شغل، مهاجرت، جدایی؛ سه لحظهٔ بزرگ و سه تمرین خاطرهدرمانی برای سازگاری
تغییر شغل، مهاجرت و جدایی هرکدام سوگی پنهان دارند. این مقاله با ۹ تمرین خاطرهدرمانیِ امن کمک میکند روایت تازهای برای سازگاری بسازید.
بدشانسی یا بیدقتی؟ روایت خاطراتی که کاش هرگز اتفاق نمیافتادند
مرز «بدشانسی یا بیدقتی» کجاست؟ این مقاله با نگاهی روانفرهنگی به شرم، احساس گناه و بازنویسی خاطرههای تلخ میپردازد و راهی برای پذیرش اشتباه و رهایی از گذشته پیشنهاد میکند.
خانهای که دیگر نیست؛ بازسازی ذهنی مکانهای از بینرفته برای التیام و نه غرق شدن در حسرت
وقتی خانه قدیمی خراب میشود، فقدان مکان میتواند به حسرت تبدیل شود. این متن راهی برای بازسازی ذهنی خانه و التیام نوستالژی بدون غرقشدن است.
دلتنگیهای بدون اسم؛ راهنمایی برای نوشتنشان تا بمانند به یادگار، نه به زخم
راهنمایی کاربردی برای نوشتن دلتنگیهای بدون اسم؛ از آمادهسازی فضا تا تکنیکهای نوشتاردرمانی، تا حسها به یادگار بمانند نه به زخم. ویژهی مخاطب ایرانی.
اولین «نه» که گفتیم؛ لحظهای که مرزهای شخصی ما شکل گرفتند
اولین «نه» که گفتیم کجا بود؟ مقالهای روایتمحور درباره تولد مرزهای شخصی، ترس از طرد و تعارف؛ با تمرین ساخت «نه» محترمانه و واقعی.
بماند به یادگار آنچه عوض شدهایم؛ نوشتن سیر تحول شخصی بهعنوان نسخهای خانگی از رواندرمانی
نوشتنِ مسیر تحول شخصی، یک رواندرمانی خانگی است: راهی برای دیدن آنچه عوض شدهایم، عبور از انکار و رسیدن به پذیرش و معنا، بماند به یادگار.
دنبال چیزی می گردی؟
آخرین پست ها
-
اهورا؛ نامی بلند، سنگین و بهیادماندنی
تاریخ انتشار: 10 شهریور 1405
-
محلهای که نامش تغییر کرد؛ خاطرههای کودکی در خیابانهای قدیمی و امروز
تاریخ انتشار: 10 شهریور 1405
-
سهراب؛ چرا این نام صدای رودخانه دارد؟
تاریخ انتشار: 9 شهریور 1405
-
معلم ریاضی سختگیر؛ احترام از جنس ترس مفید
تاریخ انتشار: 9 شهریور 1405
-
نغمههای کردی در امتداد حافظهی جمعی
تاریخ انتشار: 7 شهریور 1405