دسته: موسیقی و نواهای ماندگار

در این متن از گفت‌وگوی پنهان گوشه‌های ردیف با بیت‌های الکترونیک می‌گوییم؛ جایی که بداهه‌نوازی سنتی روی لوپ‌های مدرن سوار می‌شود و هویت، زمان و نوستالژی ایرانی را دوباره تعریف می‌کند.

تجربه شنیدن تار و سازهای سنتی ایرانی در عصر اسپاتیفای چه تغییری کرده؟ از سالن‌های کوچک و خانه‌های قدیمی تا هدفون و پلی‌لیست، این مقاله از تضاد لذت، توجه و احترام در شنیدن دیجیتال می‌گوید.

سفر با ماشین پدر و نوارهای کاست، برای خیلی‌ از ما آرشیوی از جاده‌های دوطرفه، استراحتگاه‌های بین‌راهی و حال‌وهوای خانواده است؛ روایتی از این نغمه‌ها و تغییر نسل‌ها.

پلی‌لیست نوستالژی فقط لیست آهنگ نیست؛ آرشیو رشد ماست. از کاست و سی‌دی تا تلگرام و اسپاتیفای، موسیقی و خاطرات را دوباره می‌خوانیم.

موسیقی پاپ ایرانی چطور بین دلتنگی، امید جمعی و بازاری‌سازی شدید در نوسان است؟ از کاست‌های دست‌به‌دست‌شده تا هیت‌های الگوریتمی امروز، این مقاله پاپ را به‌عنوان آینه‌ای ترک‌خورده‌ی خاطره و مصرف سریع می‌خواند.

چرا هنوز با شنیدن چند ضرب ۶/۸ دهه‌ هشتاد، بدن‌مان بی‌اختیار تکان می‌خورد؟ در این یادداشت، از مهمانی‌های زیرزمینی تا عروسی‌های خانوادگی، رد نوستالژی ۶/۸ و نقش آن در حافظه جمعی ایرانی را دنبال می‌کنیم.

در این جستار از «صدای خواننده‌هایی که حال‌وهوای دهه‌ها را رقم زدند» رد صدا را از رادیوی ماشین پدر تا استریم موبایل امروز دنبال می‌کنیم؛ صداهایی که هرکدام آب‌وهوای عاطفی یک دوره از تاریخ ایران را در خود حمل می‌کنند.

صدای باران روی پنجره و موسیقی فیلم‌های ایرانی چطور به یک حافظه مشترک شنیداری تبدیل شده‌اند؟ از تیتراژهای ملودرام‌های دهه ۷۰ و ۸۰ تا سکانس‌های تنهایی پشت پنجره، این مقاله رد این صداها را در خاطره جمعی چند نسل ایرانی دنبال می‌کند.

از آوازهای نواحی و نغمه‌های محلی تا ریمیکس‌ها و پلی‌لیست‌های نسل Z، ترانه‌ها چطور به ما هویت داده‌اند و خاطره‌های خانوادگی، شهرها، طبقه و مهاجرت را در حافظه جمعی ایرانی‌ها ثبت کرده‌اند؟

تحلیلی شنیداری از آواز اصیل ایرانی برای نسل پادکست؛ از تکنیک و طنین تا لذت شنیدن mindful. راهکارهای عملی برای هدفون، اتاق، EQ و مقایسه با فضای مینیمال پادکست.