نوشته‌های نسترن رضوی - سردبیر

بعضی اسم‌ها مثل یک بوی آشنا از راه می‌رسند؛ بی‌سر و صدا، اما دقیق. «فاطمه» از آن اسم‌هایی‌ست که انگار خودش را روی شانه‌ی خاطرات می‌گذارد و می‌گوید: «نگران نباش… من بلدم آرامت کنم.» شنیدنش…

پرشین‌تون و عصر طلایی دوبله‌های کودک، برای نسل‌های دهه‌۶۰ تا اوایل ۸۰ اقلیمی عاطفی بود؛ نور گرم اتاق، چای لب‌سوز و صدای دوبلورهای آشنا. چرا هنوز دلتنگشیم؟